Na een week nemen we afscheid van de camping van Coco bij Largentière. Het is zo’n plek waar je ongemerkt langer blijft hangen dan gepland. Het riviertje langs de camping, de schaduw van de bomen, de rust en vooral de hartelijke ontvangst van Coco maken dat vertrekken iedere keer weer een beetje voelt als afscheid nemen van vrienden.

In de afgelopen week hebben we de omgeving verkend. We wandelden door de middeleeuwse straatjes van Largentière, ooit rijk geworden door de zilvermijnen die de streek eeuwenlang welvaart brachten. Ook brachten we een bezoek aan Montréal, waar geschiedenis en sterke verhalen nog altijd hand in hand lijken te gaan. Op haar privé terras vertelde een bewoonster ons met zichtbaar plezier de legende van de overspannen mijneigenaar die de zilvermijnen zou hebben opgeblazen, waarna honderden kilometers gangen onder water verdwenen. Het bleek een prachtig verhaal, al bleek de werkelijkheid uiteindelijk een stuk minder spectaculair.

Vlak voor vertrek wilde ik nog één keer de drone laten opstijgen om wat beelden van de camping en de omgeving vast te leggen. De vlucht verliep probleemloos. Tot de batterij bijna leeg was.

Plots verscheen op het scherm de melding: Terug naar basisstation.

Normaal gesproken niets bijzonders. De drone keert dan automatisch terug naar het punt waar hij is opgestegen. Alleen lag dat opstijgpunt vlak naast het water. De drone besloot blijkbaar dat het basisstation zich niet naast maar óp het water bevond.

Onder mijn verbaasde blik daalde hij keurig af en zette zichzelf midden in het riviertje neer.

Even lag hij volledig onder water.

Gelukkig bleek de schade mee te vallen. Na een snelle reddingsactie en wat droogwerk startte de drone weer alsof er niets was gebeurd. Een onverwachte duik, maar geen blijvende schade. Wel een paar spetterende beelden.

Met een werkende drone en een laatste blik op de camping vertrekken we richting noorden.

Al snel blijkt een belangrijke weg afgesloten. De navigatie biedt een alternatief en omdat we toch niet van snelwegen houden kiezen we voor een binnendoorroute.

Dat hadden we misschien iets beter kunnen overdenken.

De weg wordt steeds smaller. Eerst verdwijnen de middenstrepen, daarna de bermen. Bochten worden scherper en de hellingen steiler. Alsof dat nog niet genoeg is treffen we op een van de smalste stukken ook nog een groot veld van glasscherven aan. Vermoedelijk afkomstig van een vrachtwagen of aanhanger die hier eerder zijn lading verloor.

Doorrijden is geen optie.

Gewapend met een bezem en wat geïmproviseerd gereedschap scheppen we eerst een doorgang vrij voordat Sprintertje voorzichtig verder kan.

De 38 kilometer die volgen kosten uiteindelijk bijna twee uur. De boordcomputer meldt een gemiddelde snelheid van slechts 22 kilometer per uur.

Het landschap maakt echter veel goed. Dichte bossen, kleine gehuchten, verlaten boerderijen en vergezichten over de heuvels van de Ardèche zorgen ervoor dat de rit allesbehalve saai wordt.

Aan het eind van de middag bereiken we Lamastre.

De gratis camperplaats verrast direct. Geen kaal parkeerterrein zoals je vaak aantreft, maar een ruim terrein met grasvelden, bomen en voldoende ruimte tussen de campers. Het voelt eerder als een eenvoudige camping dan als een camperplaats.

De volgende ochtend blijkt dat we precies op tijd zijn aangekomen.

Het is dinsdag.

Marktdag.

Al meer dan vier eeuwen vormt de markt het kloppend hart van Lamastre. In 1620 kreeg het stadje toestemming om een wekelijkse markt te organiseren. Handelaren, boeren en ambachtslieden uit de omliggende valleien trokken massaal naar het stadje om hun producten te verkopen en inkopen te doen. De markt groeide uit tot een van de belangrijkste van de hele streek.

De economische bloei die volgde trok smeden, wagenmakers, kuipers, zadelmakers en talloze andere ambachtslieden aan. Nieuwe winkels, cafés en herbergen verschenen rondom de pleinen. Lamastre groeide uit tot het handelscentrum van de regio.

Wanneer we over de markt lopen is die geschiedenis nog steeds voelbaar.

Tussen de kramen met groenten, fruit, kazen, worsten en streekproducten lopen bewoners elkaar te begroeten. Er wordt gehandeld, bijgepraat en gelachen. De markt is hier niet alleen een plek om boodschappen te doen, maar vooral een plek om elkaar te ontmoeten.

Na een laatste rondje door het centrum keren we terug naar de camper.

De route naar huis wacht.

Maar zoals zo vaak zijn het niet de grote bezienswaardigheden die het langst blijven hangen. Het zijn de onverwachte momenten. Een drone die besluit te gaan zwemmen. Een weg die steeds smaller wordt. Een bezemactie tussen de glasscherven. En een markt die al meer dan vierhonderd jaar hetzelfde doet als waarvoor ze ooit werd opgericht: mensen samenbrengen.

Camping bij Largentière
 Coördinaten: 44°31’22’ N. 4°18’E
 Prijs: 22 euro PN
 Geschikt voor campers
 Aan riviertje, veel zon en schaduw

Camperplaats Lamastre
 Coördinaten: 44°59’13’N. 4°34’47’E. Site code CC 1547
 Gratis
 Ruime plaatsen op gras
 Op loopafstand van centrum en markt