Saint-Lizier

Waar de tijd nauwelijks lijkt te zijn veranderd

De klim naar een andere wereld

We parkeren Sprintertje op een P4N-plekje aan de voet van het dorp. De klim omhoog voert langs oude muren en smalle steegjes. Al snel blijkt dat Saint-Lizier geen gewoon dorp is. Eeuwenlang was het de religieuze hoofdstad van de streek Couserans en dat voel je bij iedere stap.

Al in de Romeinse tijd lag hier een versterkte nederzetting. Delen van de Romeinse verdedigingsmuur zijn nog altijd zichtbaar,ingemetseld in huizen en steegjes alsof ze er altijd bij hebben gehoord.

Een van de middeleeuwse steegjes , keien, klimplanten en stilte.

✦

HET DORP

Achter iedere hoek een nieuw doorkijkje

Boven aangekomen wandelen we door straatjes waar de tijd nauwelijks lijkt te zijn veranderd. Achter iedere hoek verschijnt een nieuw vergezicht over de groene vallei van de Salat en, in de verte, de toppen van de Pyreneeën.

Details die honderden jaren oud lijken — en dat zijn ze waarschijnlijk ook.

✦

ERFGOED

Twee kathedralen in één dorp

Wat Saint-Lizier bijzonder maakt, zijn de twee kathedralen. Dat zie je niet vaak in een dorp van deze omvang. De oude kathedraal van Saint-Lizier met haar fraaie romaanse klooster maakte ooit deel uit van een belangrijke halte op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela.

“Als ik dat merk gaat mijn hart natuurlijk iets harder slaan.”

Het klooster behoort tegenwoordig zelfs tot het UNESCO-werelderfgoed van de Compostelaroutes. Nog indrukwekkender is de Notre-Dame-de-la-Sède, verscholen in het voormalige bisschoppelijk paleis. Binnen zijn tijdens restauraties prachtige renaissance-schilderingen teruggevonden. Niet voor niets wordt deze kerk soms de Sixtijnse Kapel van de Ariège genoemd.

GESCHIEDENIS

Bisschoppen, gevangenen en psychiaters

Vanaf het terras bij het bisschoppelijk paleis kijken we uit over de vallei. Hier woonden ooit de bisschoppen die eeuwenlang het geestelijke en politieke leven van de streek bepaalden. Later deed het gebouw dienst als gevangenis, armenhuis en zelfs psychiatrisch ziekenhuis.

Tegenwoordig vertelt een museum er het verhaal van ruim tweeduizend jaar geschiedenis — maar dat verhaal laten we voor wat het is, want het museum was gesloten.

Tip:

La Grange de la Cité

Midden in het dorp vind je dit gezellige terras. Maar wat het zo bijzonder maakt: de eigenaren zijn oorspronkelijk boeren. Ze verbouwen zelf een groot deel van de groenten, het fruit, de kruiden en de bloemen die in de keuken worden gebruikt. Eieren en een deel van het vlees komen van hun eigen bedrijf. En ze bakken biologisch zuurdesembrood in een houtgestookte oven.

INDRUK

Klein dorp, groot verhaal

Saint-Lizier is het soort plek dat je verrast. Klein van omvang, maar rijk aan lagen. Middeleeuwse steegjes, Romeinse muren, UNESCO-erfgoed, twee kathedralen en een boerderij-restaurant, alles in één heuvelrug samengedrukt boven een serene Pyrenese vallei. Saint-Lizier is een zeldzaam voorbeeld van een stad die haar hoofdstadfunctie verloor, maar daardoor juist haar historische karakter wist te bewaren. Waar Saint-Girons groeide en moderniseerde, bleef Saint-Lizier achter als een levend geschiedenisboek van Couserans.