We zijn enkele dagen te gast bij vriendin Margreet. Zij heeft een huisje op een vakantiepark net buiten Daumazan sur Aruze. We parkeren Sprintertje op de beneden gelegen parkeerplaats en houden hem alleen tijdens de nacht gezelschap.
De fiets op de standaard onder de overdekte markt en lopen door het oude centrum. De huizen staan dicht op elkaar. Onder de houten galerijen is het koel, zelfs op een warme dag. De straatjes lijken nergens heen te gaan en toch kom je steeds weer uit op hetzelfde plein. Alsof het dorp je bewust een beetje laat verdwalen.
Op de kaart is Daumazan-sur-Arize niet meer dan een stipje in de Ariège. Een dorp waar de meeste reizigers zonder nadenken doorheen rijden. Ook wij verwachten niet veel meer dan een kort rondje door het centrum.
Dat blijkt een vergissing.
Rond het centrale plein staan huizen met houten galerijen en vakwerkgevels. Het oogt rustig, bijna slaperig. Toch was dit eeuwenlang een belangrijke plaats in de streek. Al in de twaalfde eeuw stond hier een grote kerk.
In de dertiende eeuw kreeg Daumazan stadsrechten van de graven van Foix. Handelaren kwamen hier naartoe voor markten en jaarbeurzen. Achter de huidige gevels schuilt een verleden van handel, macht en welvaart.
Wie goed kijkt ziet dat het dorp niet zomaar is gegroeid. De straten liggen opvallend regelmatig. Ooit werd Daumazan beschermd door muren, torens en grachten. Van die verdedigingswerken is weinig over, maar het dorp draagt zijn middeleeuwse oorsprong nog altijd met zich mee.
We lopen door de smalle straatjes en proberen ons voor te stellen hoe het hier zevenhonderd jaar geleden moet zijn geweest. Karren vol goederen rijden het dorp binnen. Op het plein wordt gehandeld. De kerkklok bepaalt het ritme van de dag. Buiten de muren liggen de velden, binnen de muren wordt geld verdiend.
Vandaag is de drukte verdwenen. De handelaren zijn weg. De stadsmuren zijn verdwenen. Wat overblijft is een rustig dorp waar de geschiedenis niet nadrukkelijk aanwezig is, maar wel overal zichtbaar blijft voor wie de tijd neemt om rond te kijken. Eén van de laatste winkels die er nog zijn is een hele goede bakker en een bekroonde slager.
Daumazan-sur-Arize verrast niet met grote monumenten of spectaculaire bezienswaardigheden. Juist dat maakt het interessant. Het is een plek die langzaam laat zien wat ze ooit is geweest.
Ontdek meer van Haanontour geen vaste route, wel een bestemming
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
